Filosoof en polarisatie-expert Bart Brandsma start op 25 april een reeks van vijf concerten rond zijn heilige familielid Titus Brandsma. De reeks opent in de Bonifatiuskapel in Dokkum, een plek die niet toevallig gekozen is.

Titus Brandsma was namelijk mede-initiatiefnemer van de bouw van deze kapel. “Toen Titus gevangen zat en lichamelijk was afgetakeld wist hij toch nog anderen op te tillen. Hij liet zien hoe je voor anderen een houvast kunt zijn.”

‘Krachtvoer voor deze tijd’

Volgens Brandsma vormt die houding de kern van de concertreeks. In plaats van een historisch portret wil hij zoeken naar wat Titus Brandsma vandaag kan betekenen. “Hij was zelf een antwoord op zijn tijd.”

In een periode van maatschappelijke verharding wil Brandsma met muziek en verhaal ruimte bieden voor bezinning en hoop. “Krachtvoer voor deze tijd” noemt hij dat. Want, zo zegt hij: “We hebben ruimte nodig voor verbeelding, nuance en menselijke nabijheid in verwarrende tijden.”

Wij-zijdenken

Bart Brandsma houdt zich al zo’n twintig jaar bezig met het thema polarisatie. Volgens hem is ‘wij-zijdenken’ op zichzelf niet nieuw of per se verkeerd. “Het is zo oud als de wereld en hoort zelfs bij een democratie.”

Problematisch wordt het wanneer mensen elkaar niet meer beoordelen op wat ze zeggen, maar op wie ze zijn. Juist in zo’n klimaat zoekt hij inspiratie bij Titus Brandsma, die volgens hem liet zien hoe je menselijkheid kunt bewaren, ook wanneer omstandigheden verharden.

Eén spanningsboog

De concertreeks is opgezet als een doorlopende reis waarin muziek, beeld en verhaal samenkomen. Muziek opent volgens Brandsma de verbeelding en maakt mensen ontvankelijk voor een andere manier van kijken. Het publiek wordt meegenomen in één spanningsboog, zonder tussentijds applaus, zodat ruimte ontstaat voor reflectie en bezinning. “Het is geen analyse, maar een uitnodiging om mee te zoeken. Publiek, muziek en verhaal trekken samen op in een zoektocht naar betekenis.”

Daarmee wil Brandsma meer doen dan alleen inspireren. Hij stelt dat bezoekers met een concreet houvast naar huis gaan. Niet om grote gebaren te maken, maar om in hun eigen omgeving anders om te gaan met tegenstellingen. “Deze tijd vraagt om een antwoord”, zegt hij. “Ik hoop dat mensen aan het einde voelen dat er zachte krachten zijn opgeroepen, zo sterk dat ze het gevoel van machteloosheid het nakijken geven.”