Opkomen voor wie kwetsbaar is? Laat dat maar aan moeders over. Een groep Amerikaanse moeders is deze zomer een project gestart om migranten te helpen, waarbij ze zich laten inspireren door de sociale leer van de Kerk en door twee katholieke powervrouwen.
In de Verenigde Staten van Trump hebben migranten het zwaar. Volgens bronnen als Amnesty International zijn er in de detentiecentra waar migranten op uitzetting moeten wachten tal van misstanden te bespeuren, zoals gebrek aan hygiëne en ondermaatse medische zorg.
Katie Holler, een katholieke moeder van twee kinderen, voelde zich geroepen om actie te ondernemen toen ze hoorde over de behandeling die migranten ten deel viel tijdens de aanhoudende massadeportaties. Ze wendde zich tot de sociale media, plaatste verschillende berichten over de situatie en verzamelde al snel een groep van een tiental gelijkgestemde katholieke moeders.
Via online bijeenkomsten ondernamen deze moeders in juli hun eerste actie: ze startten een briefschrijfactie aan Amerikaanse bisschoppen om hen aan te sporen zich publiekelijk uit te spreken en te pleiten voor een betere behandeling van migranten.
“In deze tijd van diepe crisis vragen wij de bisschoppen om publiekelijk en actief solidariteit te betuigen met onze migrantenbroeders en -zusters”, staat in een van de brieven die tijdens de actie verzonden zijn.
“Als herders van de Kerk hebben jullie stemmen morele autoriteit en brengen zij hoop. In het licht van de leer van de Kerk over menselijke waardigheid, bekommerdheid om de armen en de oproep om vreemdelingen te verwelkomen, geloven wij dat het nu tijd is voor moedig en daadkrachtig leiderschap ter verdediging van de gemarginaliseerden.”
In de twee weken sinds de start van de briefcampagne zijn er meer dan 150 brieven verstuurd naar 75 bisschoppen. De respons is echter magertjes: alleen de bisschoppen van de staat Indiana hebben een reactie gestuurd, waarin ze aangeven verder te willen praten over het thema.
We groeien snel en zijn erg dankbaar dat we in contact komen met zoveel vrouwen in het hele land die geraakt zijn door het Evangelie en de naastenliefde.
Toch laten de vrouwen zich daardoor niet uit het veld slaan: op de website van het Dorothea-project blijft de oproep om bisschoppen aan te schrijven staan. “We helpen vrouwen nog steeds om brieven te sturen door voorbeeldbrieven op onze website te delen”, legt Holler uit.
Toen het project net van start ging, bestond de groep enkel uit katholieke moeders. Inmiddels worden ook steeds meer katholieke vrouwen zonder kinderen lid. Momenteel zijn er bijna driehonderd vrouwen verbonden aan het Dorothea-project.
De groep vond inspiratie voor haar naam bij twee Amerikaanse katholieke vrouwen die bekend staan om hun strijd tegen onrechtvaardigheid: zuster Thea Bowman en Dorothy Day. Beide vrouwen zijn verklaard tot dienaar Gods, een stap richting een zalig- en eventueel ook een heiligverklaring.
Thea Bowman werd in 1937 geboren in Canton, een stad in Mississippi. Ze bekeerde zich als kind tot het katholicisme, geïnspireerd door de franciscanessen waar ze op school les van kreeg. Bowman zag hoe katholieken om haar heen zorgden voor de armen en behoeftigen, en dat trok haar naar de katholieke Kerk.
Op vijftienjarige leeftijd vertelde ze haar familie dat ze zich bij de franciscanessen wilde aansluiten. Later werd ze een veelgeprezen evangeliste, lerares, spreekster en schrijfster.
Als jongvolwassene was Dorothy Day zeer actief in de politiek. Ze werd katholiek in 1927 en richtte in 1933 mede de Catholic Worker Movement op, die directe hulp aan de armen combineerde met geweldloze actie voor gerechtigheid.
Day leefde in vrijwillige armoede en kwam op voor de rechten van arbeiders, rassengelijkheid en vrede, zelfs als dat betekende dat ze zowel kerkleiders als het overheidsbeleid moest uitdagen. Ze kwam altijd op voor de gemarginaliseerden en werd meerdere keren gearresteerd wegens burgerlijke ongehoorzaamheid.
“We zetten onze inspanningen nu voort door uit te zoeken hoe we relaties kunnen opbouwen met parochies en priesters voor langdurige educatie, gebed, solidariteit en actie met betrekking tot kwesties van katholieke sociale leer”, vertelt Holler over de toekomst van haar initiatief. “We zijn ook begonnen aan een aantal nieuwe campagnes die gericht zijn op specifieke feestdagen.”
Beide ideeën bevinden zich volgens haar nog in een prille fase, maar dat neemt niet weg dat het Dorothea-project steeds meer vaart maakt. “We groeien snel en zijn erg dankbaar dat we in contact komen met zoveel vrouwen in het hele land die geraakt zijn door het Evangelie en de naastenliefde”, besluit Holler.
