De littekens van de oorlog in het Heilig Land zijn voor zowel Arabisch- als Hebreeuwssprekende katholieke jongeren nog erg gevoelig. Toch bood het ‘Be Happy Youth Festival’ op 18 oktober in het klooster Deir Rafat vlakbij Jeruzalem een unieke gelegenheid voor ontmoeting en eenheid.
Jongeren uit beide gemeenschappen kwamen samen, ontdekten wat ze gemeen hebben en konden hun ervaringen delen. Grace Rofa (20), een Palestijnse christen uit Jeruzalem, en de Filipijnse Reign Arpon (19), lid van de Hebreeuwssprekende katholieke gemeenschap in Tel Aviv, wisten aanvankelijk niet wat ze van het festival konden verwachten.
“Het is niet zo moeilijk als ik dacht, omdat we menselijk zijn. We kunnen verschillende ideologieën hebben, maar we zijn verenigd door de Kerk en door Christus. Daarom zijn we hier”, zei Grace in een interview met OSV News.
Reign beschreef de sfeer als verrassend warm: “Ik dacht dat het ongemakkelijk zou zijn. Misschien zouden mensen elkaar niet zien als broeders en zusters, maar ze zijn heel vriendelijk en ik ben zo blij dat het zo is.”
Het festival werd georganiseerd door het vicariaat van Sint Jacob voor Hebreeuwssprekende katholieken en het algemeen secretariaat voor jongeren van het Latijnse patriarchaat in Galilea, in samenwerking met het Jeugdpastoraat van het Latijnse patriarchaat. Ongeveer tweehonderd jongeren namen deel, waaronder leiders en jongvolwassenen uit negen parochies.
Het doel was jongeren te helpen “samen hoopvol te staan”, ondanks culturele en maatschappelijke verschillen, vooral na de verwoestende gebeurtenissen in het land. Na twee jaar oorlog is er sprake van een voorlopig vredesakkoord tussen Hamas en Israël, maar voor iedereen voelt deze periode nog erg kwetsbaar en onzeker.
“Wij zijn allemaal één lichaam, het lichaam van Christus. Om de andere leden van je lichaam niet te kennen, is alsof het oog het oor niet kent”, aldus Ram Perez (18) een bekeerling tot het katholicisme en lid van de Hebreeuwssprekende katholieke gemeenschap. “Daarom moeten we communiceren, praten, elkaar ontmoeten, samen bidden en van elkaar houden.”
Voor veel jongeren zijn de verschillen tussen de gemeenschappen groot. Hebreeuwssprekende jongeren leven binnen de Israëlische realiteit en dienen vaak in het Israëlische leger. Zij kunnen niet vanzelfsprekend contact maken met Arabische christenen, omdat hun ervaringen heel anders zijn.
Pater Benedetto di Bitonto, pastor van de Hebreeuwssprekende katholieke gemeenschap in Jeruzalem, legde uit dat de culturele en maatschappelijke verschillen “emotionele muren” opwerpen. Maar “het Evangelie daagt ons uit om niemand in hokjes te plaatsen en mensen gewoon als onze broeders te zien”.
Het festival bood een programma van creatieve en reflectieve activiteiten. Jongeren maakten vriendschapsarmbanden, bedachten en schilderden symbolen van hoop op stenen en reflecteerden op een brief van een fictieve pelgrim die te midden van de oorlog op reis gaat. De gesprekken verliepen in het Hebreeuws, Arabisch en Engels en verstevigden het gemeenschapsgevoel, ondanks de taalbarrière.
Kardinaal Pierbattista Pizzaballa celebreerde in de middag de Mis. In zijn homilie zei hij dat eenheid de kernroeping van de Kerk in het Heilig Land is, vooral in tijden van verdeeldheid en lijden. “Misschien hebben we veel verschillen, maar ik weet niet wat ons anders verenigt dan Jezus Christus. Door Hem kunnen we onze verschillen en diversiteit overwinnen en gemeenschappelijke grond vinden. Niet alleen in onze menselijkheid maar in ons geloof, dat onze menselijkheid tot uiting brengt.”
“Het doel is om iedereen die hier is te zien als een persoon in de geest van God”, zei vicaris-generaal pater Piotr Zelazko, van het vicariaat van Sint Jacob. “Hun werelden zijn zo gescheiden dat het feit dat we allemaal katholieken zijn een boodschap uitzendt – niet zozeer voor de wereld, maar voor onszelf in deze moeilijke tijd – dat we meer gemeen hebben. We hebben dezelfde angsten en problemen en houden van dezelfde muziek. Dit is een moment van hoop.”
