Vandaag heeft paus Leo zijn bezoek aan Turkije afgesloten en is hij aangekomen in Libanon. Hij stak de Libanezen, die gebukt gaan onder grote spanningen in de regio, een hart onder de riem.
Paus Leo XIV arriveerde in Libanon met een boodschap van vrede, ondanks de “bijzonder complexe, conflictueuze en onzekere omstandigheden” van het land.
Slechts een week vóór zijn aankomst op 30 november had Israël opnieuw een aanval op Libanon uitgevoerd, waarbij in een buitenwijk van Beiroet een Hezbollah-commandant en vier strijders waren gedood.
Na een vlucht van twee uur vanuit Istanbul werd paus Leo op de luchthaven van Beiroet verwelkomd door de Libanese president Joseph Aoun, premier Nawaf Salam en kardinaal Bechara Rai, patriarch van de maronitisch-katholieke Kerk, de grootste katholieke gemeenschap in Libanon.
Na een saluut van 21 kanonnen en het spelen van de Libanese en Vaticaanse volksliederen reisden zij samen naar het presidentieel paleis in Beiroet.
Honderden mensen stonden langs de straten nabij het paleis om de paus te begroeten; velen bleven zelfs staan toen er een hevige regenbui losbarstte.
Ook een dansgroep buiten het paleis liet zich niet afschrikken en voerde een traditionele dabke-dans uit, compleet met ritmisch stampen dat letterlijk opspattend water veroorzaakte.
Na een privégesprek richtten de president en de paus zich tot zo’n 400 politieke en maatschappelijke prominenten. Paus Leo prees de Libanezen als “een volk dat niet opgeeft, maar dat zich in tijden van beproeving altijd weer met moed weet op te richten”.
“Uw veerkracht is een essentiële eigenschap van ware vredestichters, want het werk van vrede betekent telkens opnieuw beginnen”, zei de paus. “Bovendien kennen inzet en liefde voor vrede geen angst voor schijnbare nederlagen, laten zij zich niet ontmoedigen door teleurstellingen, maar kijken zij vooruit en omarmen zij alle situaties met hoop.”
Na twee jaar politieke spanningen koos het Libanese parlement in januari eindelijk een president. Het land kampt daarnaast met een langdurige economische crisis.
Christenen en moslims zijn geroepen om zich samen in te zetten voor Libanon
“U hebt zwaar geleden onder de gevolgen van een ‘economie die doodt’”, zei de paus met een term die zijn voorganger Franciscus vaak gebruikte, evenals onder “de radicalisering van identiteiten en conflicten”. “Maar u hebt altijd gewild, en altijd geweten, hoe u opnieuw moest beginnen.”
Libanon, dat meer vluchtelingen per hoofd van de bevolking opvangt dan welk ander land ook, ziet momenteel een “exodus van jongeren en gezinnen”, aldus de paus.
De Kerk, zei hij, “wil niet dat iemand gedwongen wordt zijn land te verlaten. Bovendien wil de Kerk dat iedereen die wil terugkeren, dit veilig kan doen.”
De leiders van Libanon en van andere landen in de regio moeten zich afvragen wat zij kunnen doen om jongeren aan te moedigen te blijven en te werken aan vrede in hun eigen thuisland, in plaats van deze elders te zoeken, zo benadrukte hij.
“In dit opzicht,” zei de paus, “zijn christenen en moslims samen, en alle religieuze en civiele onderdelen van de Libanese samenleving, geroepen om hun rol te spelen en zich in te zetten om dit thema onder de aandacht te brengen van de internationale gemeenschap.”
Hoewel de meeste Libanezen moslim zijn, vormen christenen minstens 33% van de bevolking. Het Vaticaan schat dat er meer dan twee miljoen katholieken zijn; naast de maronieten omvat de katholieke gemeenschap ook Melkitische, Armeense, Syrische, Chaldeeuwse en Latijnse katholieken.
President Aoun zei in zijn toespraak dat “als de christenen in Libanon zouden verdwijnen, het delicate evenwicht” van sterke christelijke en islamitische gemeenschappen die naast elkaar leven “zou instorten – en daarmee ook de rechtvaardigheid.”
