Na een intens uur van gebed valt de glans in de ogen op. Is dit de kracht van Gods aanwezigheid? Jezus’ gebed op de berg Tabor laat zien hoe ware verbondenheid met de Vader licht brengt.
“Weet u hoe mooi uw ogen zijn? Ze glanzen.” Na het intense gebed tijdens de aanbidding van het Allerheiligste word ik aangesproken door een vrouw.
De Gedaanteverandering is bidden, stelt paus Benedictus XVI in het eerste boek van de reeks Jezus van Nazareth. Deze zondag horen wij hoe Jezus de berg Tabor bestijgt om tot de Vader te bidden. Als Jezus tot de Vader bidt, worden Hij en God één.
“Licht uit licht, één in wezen met de Vader.” Zo belijden wij met de woorden van het credo. De leerlingen zijn bevoorrecht wanneer zij getuigen mogen zijn van deze unieke verbondenheid tussen Jezus en de Vader.
Petrus, Johannes en Jakobus zijn de uitverkorenen. Acht dagen geleden, zo verhaalt het Evangelie, stelt Jezus de leerlingen twee vragen: “Wie zeggen de mensen dat Ik ben?” en vervolgens: “Wie zegt gij dat ik ben?” (Lc. 9,18 -20). Petrus belijdt: “De Gezalfde van God.”
Deze belijdenis van Petrus staat niet op zichzelf. Simeon heeft een godsspraak van de Heilige Geest ontvangen dat hij niet zou sterven voordat hij de Gezalfde zou hebben aanschouwd (Lc. 2,26). Onder het kruis lachen de overheidspersonen Jezus uit en roepen Hem spottend toe: “Anderen heeft Hij gered; laat Hij zichzelf eens redden, als Hij de Messias van God is, de uitverkorene!” (Lc. 23,35). Paus Benedictus XVI licht in Jezus van Nazareth toe dat deze drie uitspraken op een unieke wijze met elkaar verbonden zijn. Ze brengen aan het licht dat ‘de Gezalfde van God’ en ‘het lijden aan het kruis’ niet los van elkaar gezien mogen worden.
Wanneer Mozes en Elia met Jezus spreken, komt aan het licht dat het lijden van Jezus de definitieve redding zal brengen. “Dit is mijn Zoon, de Uitverkorene, luistert naar Hem.” De kracht die van deze woorden uitgaat, vervult de leerlingen nu nog van vrees. Ze doen er het zwijgen toe en delen niets van wat zij gezien hadden.
Dat kunnen we begrijpen als we voor ogen houden dat zij nog een weg zullen afleggen via de Olijfberg naar Golgota en het lege graf. Als leerlingen van nu mogen we niet vergeten dat wij een voorsprong hebben. Doordat wij weet hebben van Jezus’ verrijzenis, weten wij wat de mensen in de wereld nog niet weten.
“Weet u hoe mooi uw ogen zijn?” De vraag van de vrouw brengt mij lichtelijk in verlegenheid. Het intense uur van gebed heeft mij nieuwe kracht gegeven en een zachte glans in mijn ogen achtergelaten. “Dat komt door de liefdevolle aanwezigheid van Heer!” antwoord ik lachend. “Herken je dat?” vraag ik. Ze knikt bevestigend.
