Tijdens de algemene audiëntie van 21 januari legde paus Leo XIV uit waarom wij God pas leren kennen als Hij zichzelf aan ons schenkt in Jezus Christus.
We staan opnieuw stil bij Dei Verbum, het document van het Tweede Vaticaans Concilie over de goddelijke openbaring. We hebben gezien dat God zich tot ons richt als tot vrienden. De voltooiing van goddelijke openbaring vindt plaats in een historische en persoonlijke ontmoeting waarin God zichzelf aan ons schenkt. Dat is wat in Jezus Christus is gebeurd.
Jezus openbaart ons de Vader door ons te betrekken in zijn eigen relatie met Hem. In de Zoon die door God de Vader is gezonden, “kunnen de mensen […] tot de Vader naderen in de Heilige Geest en worden zij deelgenoten van de goddelijke natuur”. Zo komen wij tot de volle kennis van God door binnen te treden in de relatie van de Zoon met zijn Vader, krachtens de werking van de Geest.
Dat bevestigt bijvoorbeeld de evangelist Lucas wanneer hij het jubelende gebed van de Heer deelt: “Op dat uur jubelde Hij het uit, vervuld van de heilige Geest, en sprak: ‘Ik prijs U Vader, Heer van hemel en aarde, omdat Gij deze dingen verborgen hebt voor wijzen en verstandigen, maar ze hebt geopenbaard aan kleinen. Ja, Vader, zo heeft het U behaagd. Alles is Mij door mijn Vader in handen gegeven. Niemand weet wie de Zoon is tenzij de Vader; en wie de Vader is tenzij de Zoon en hij aan wie de Zoon het wil openbaren’” (Lc. 10,21-22).
Dankzij Jezus kennen wij God zoals wij door Hem gekend zijn (vgl. Gal 4,9; 1 Kor 13,13). Want in Christus heeft God zichzelf aan ons meegedeeld en ons tegelijk onze ware identiteit geopenbaard als kinderen, geschapen naar het beeld van het Woord.
'Wat ons redt en samenroept, zijn niet alleen de dood en de verrijzenis van Jezus, maar zijn persoon zelf'
Ten slotte is Jezus Christus de openbaarder van de Vader door zijn eigen menselijkheid. Juist omdat Hij het vleesgeworden Woord is dat onder de mensen woont, openbaart Jezus ons God met zijn ware en volledige menselijkheid.
Om God in Christus te kennen, moeten wij zijn volledige menselijkheid aanvaarden: de waarheid van God openbaart zich niet volledig als men iets van het menselijke wegneemt, zoals ook de integriteit van de menselijkheid van Jezus de volheid van de goddelijke gave niet vermindert. Het is de volledige menselijkheid van Jezus die ons de waarheid van de Vader vertelt (vgl. Joh. 1,18).
Wat ons redt en samenroept, zijn niet alleen de dood en de verrijzenis van Jezus, maar zijn persoon zelf: de Heer die mens wordt, geboren wordt, geneest, onderwijst, lijdt, sterft, verrijst en onder ons blijft. Daarom is het, om de grootsheid van de Menswording te eren, niet voldoende Jezus te beschouwen als een kanaal voor de overdracht van intellectuele waarheden.
Als Jezus een werkelijk lichaam heeft, voltrekt de mededeling van de waarheid van God zich in dat lichaam, met zijn eigen manier van waarnemen en voelen van de werkelijkheid, met zijn manier van in de wereld zijn en haar doorkruisen.
Broeders en zusters, door de weg van Jezus tot het einde te volgen, komen wij tot de zekerheid dat niets ons zal kunnen scheiden van Gods liefde: “Indien God voor ons is”, schrijft de apostel Paulus, “wie zal dan tegen ons zijn? Hij heeft zelfs zijn eigen Zoon niet gespaard (….) en zou Hij ons na zulk een gave ook niet al het andere schenken?” (Rom. 8,31-32). Dankzij Jezus kennen wij God de Vader en vertrouwen we ons aan Hem toe. (Vertaling: Susanne Kurstjens)
