Tijdens de algemene audiëntie van 24 juni legde paus Leo XIV uit wat onze deelname aan de Eucharistie in ons bewerkstelligt.
Voor gelovigen betekent deelnemen aan de Eucharistie “dat zij door Gods woord onderwezen worden, zich voeden aan de tafel van ‘s Heren Lichaam en God dank brengen” (Sacrosanctum Concilium 48).
Door Hem te ontvangen in zijn Woord en in de Eucharistie worden wij wat wij ontvangen. Wij worden het Lichaam waarvan de verrezen Christus het Hoofd is, gezeten aan de rechterhand van de Vader (vgl. Kol. 1,18), die voor ons een plaats bereidt in de hemel (vgl. Joh. 14,3). Zo is de Eucharistie het sacrament van het komende Koninkrijk. Zij is het brood voor onderweg, dat ons voert naar het hemelse vaderland.
Door deel te nemen aan de Eucharistie leren gelovigen zichzelf “te offeren, zodat zij eindelijk steeds meer door Christus de Middelaar uitgroeien tot een volmaakte eenheid met God en met elkaar” (SC 48).
Zo leert de Eucharistie ons de levensstijl van de Heer Jezus zelf aan te nemen, gekenmerkt door de vrije gave van zichzelf. Deze gave brengt ons binnen in een dynamiek van eenheid, die een krachtig tegengif biedt tegen de krachten van verdeeldheid die onze wereld, onze gemeenschappen, onze gezinnen en ons hart ondermijnen.
'Dat wij ons mogen laten omvormen door het Mysterie dat wij vieren'
Dierbare broeders en zusters, wanneer wij deelnemen aan de Eucharistie worden wij uitgenodigd te luisteren naar het Woord van God en ons te voeden aan de tafel van de Heer, waar Hij zichzelf aan de Vader offert. Deze twee delen van de Mis, de liturgie van het Woord en de liturgie van de Eucharistie, “zijn zo nauw met elkaar verbonden dat zij één enkele akt van eredienst vormen” (SC 56).
Wat het Woord betreft, moeten we bedenken dat het niet alleen gaat om het verwerven van intellectuele kennis over de Schrift, maar om het ontvangen van het Woord dat “levend en krachtig” is (Hebr. 4,12), door God gericht tot allen en tegelijk tot ieder afzonderlijk.
Het is een Woord dat samen met het eucharistische Brood voedt en versterkt en ons doet overgaan van de vervallenheid van de zonde naar het nieuwe leven in Christus. De Eucharistie stelt ons open voor het begrijpen van de Heilige Schrift, evenals de Heilige Schrift op haar beurt het mysterie van de Eucharistie belicht en verklaart” (Verbum Domini, 55).
Het Tweede Vaticaans Oecumenisch Concilie heeft gevraagd de schatten van de Bijbel ruimer open te stellen, zodat de gelovigen overvloediger kunnen delen in het Woord van God (vgl. SC 51). De liturgische hervorming heeft aan dit verzoek gehoor gegeven in de schat die het Lectionarium is: het boek dat alle bijbellezingen voor de liturgische vieringen bevat.
Het begin van hoofdstuk 2 van Sacrosanctum Concilium is doordrenkt van verwijzingen naar de grote stroom van de Traditie, die loopt van de Kerkvaders tot aan onze tijd. Ik citeer:
“Onze Verlosser heeft bij het Laatste Avondmaal, in de nacht, waarin Hij werd verraden, het eucharistisch Offer van Zijn Lichaam en Bloed ingesteld, om hierdoor het kruisoffer door de eeuwen heen voort te zetten tot aan Zijn komst en zo aan Zijn geliefde bruid, de Kerk, het gedachtenisteken van Zijn dood en verrijzenis toe te vertrouwen: het sacrament van goedheid, teken van eenheid, band van liefde , het paasmaal, waarin Christus wordt genuttigd, de ziel met genade wordt vervuld en ons een onderpand wordt geschonken van de toekomstige heerlijkheid.” (SC 47)
Dierbare broeders en zusters, laten wij met geloof putten uit deze bron van goddelijk leven en ons laten omvormen door het mysterie dat wij vieren. (Vertaling: Susanne Kurstjens)
