Tijdens de algemene audiëntie van 28 januari stond paus Leo XIV stil bij de verhouding tussen de Heilige Schrift en de overlevering.
“We kunnen daarbij twee scènes uit het Evangelie als achtergrond nemen. In de eerste, die zich afspeelt in de bovenzaal, zegt Jezus in zijn grote afscheidsrede tot de leerlingen:
“Dit zeg Ik u, terwijl Ik nog bij u ben, maar de Helper, de heilige Geest, die de Vader in mijn Naam zal zenden, Hij zal u alles leren en u alles in herinnering brengen wat Ik u gezegd heb. (….) Wanneer Hij echter komt, de Geest der waarheid, zal Hij u tot de volle waarheid brengen” (Joh. 14,25-26; 16,13).
De tweede scène voert ons naar de heuvels van Galilea. De verrezen Jezus verschijnt aan de leerlingen en geeft hun een opdracht: “Gaat dus en maakt alle volkeren tot mijn leerlingen (…) en leert hun te onderhouden alles wat Ik u bevolen heb” (Mt. 28,19-20).
In beide scènes is de innige band duidelijk tussen het door Christus gesproken woord en de verspreiding ervan door de eeuwen heen.
‘De schat van het Woord van God ligt ook vandaag in de handen van de Kerk’
Dat is wat het Tweede Vaticaans Concilie in de constitutie Dei Verbum uitdrukt: “De heilige overlevering en de Heilige Schrift zijn nauw met elkaar verbonden en hebben innig deel aan elkaar. Want beide, voortkomend uit dezelfde goddelijke bron, vloeien als het ware ineen en zijn gericht op hetzelfde doel”.
De kerkelijke traditie vertakt zich doorheen de loop van de geschiedenis via de Kerk, die het Woord van God bewaart, interpreteert en belichaamt. In het spoor van de woorden van Christus die we hierboven hebben aangehaald, verklaart het Concilie dat de “overlevering, afkomstig van de apostelen, in de Kerk blijft groeien onder de bijstand van de Heilige Geest”.
Dit gebeurt door een steeds diepere kennis via “de beschouwing en de studie van de gelovigen”, door de ervaring die voortkomt uit “een diep inzicht in de geestelijke dingen” en vooral door de verkondiging van de opvolgers van de apostelen.
Het Woord van God is dus niet verstard, maar een levende en organische werkelijkheid die zich ontwikkelt en groeit binnen de overlevering.
De apostel Paulus spoort zijn leerling Timoteüs herhaaldelijk aan: “Bewaar wat u is toevertrouwd” (1 Tim. 6,20; vgl. 2 Tim. 1,14). In de constitutie Dei Verbum weerklinkt deze oproep als volgt: “De heilige overlevering en de Heilige Schrift vormen één heilige schat van het woord Gods, die aan de Kerk is toevertrouwd.”
De schat van het Woord van God ligt ook vandaag in de handen van de Kerk, en wij allen, in onze verschillende kerkelijke bedieningen, moeten het blijven bewaren in zijn integriteit, als een poolster voor onze weg door de complexiteit van de geschiedenis en van het menselijk bestaan. (Vertaling: Susanne Kurstjens)
