Op de eerste zondag van de Veertigdagentijd legde paus Leo XIV tijdens de Mis in een Romeinse parochie uit waarom het in deze periode zo belangrijk is om de genade van ons doopsel te herontdekken.
De Veertigdagentijd is een intense liturgische tijd. Een tijd die ons de gelegenheid biedt de rijkdom van ons doopsel opnieuw te ontdekken, om te leven als volledig vernieuwde schepselen dankzij de menswording, de dood en de verrijzenis van Jezus.
Het evangelieverhaal over Jezus’ veertig dagen in de woestijn lijkt te antwoorden op het oude dilemma: kan ik mijn leven ten volle verwezenlijken door ‘ja’ te zeggen tegen God? Of moet ik mij, om vrij en gelukkig te zijn, juist van Hem bevrijden?
Het verhaal over Christus die op de proef gesteld wordt door de duivel behandelt in wezen dit dramatische vraagstuk. Wij ontdekken hier de ware menselijkheid van Jezus, die de mens aan zichzelf openbaart. Wij zien immers de Zoon van God die, door zich te verzetten tegen de listen van de duivel, ons de nieuwe mens toont, de vrije mens, die zich verwezenlijkt door ‘ja’ te zeggen tegen God.
Deze nieuwe mensheid wordt geboren uit de doopbron. En daarom zijn wij – vooral in deze Veertigdagentijd – geroepen de genade van het doopsel te herontdekken als een bron van leven die in ons woont en die ons, op dynamische wijze, begeleidt met het grootste respect voor onze vrijheid.
‘Wat het doopsel ons schenkt is een genade is die ons hele leven voortdurend begeleidt’
Allereerst is het sacrament zelf dynamisch, omdat wat het schenkt niet beperkt blijft tot de ruimte en de tijd van de ritus, maar een genade is die het hele leven voortdurend begeleidt en onze navolging van Christus ondersteunt.
Maar het doopsel is ook dynamisch omdat het ons telkens opnieuw op weg zet: de genade is een innerlijke stem die ons aanspoort ons gelijkvormig te maken aan Jezus, zodat onze vrijheid zijn vervulling vindt in de liefde tot God en de naaste.
Zo begrijpen wij het relationele karakter van het doopsel, dat ons oproept tot vriendschap met Jezus en ons zo binnenleidt in zijn gemeenschap met de Vader.
Deze genadevolle relatie stelt ons ook in staat om een authentieke nabijheid tot anderen te beleven, een vrijheid die – in tegenstelling tot wat de duivel aan Jezus voorstelt – geen zoektocht is naar eigen macht, maar een liefde die zichzelf schenkt en ons allen tot broeders en zusters maakt.
De heilige Paulus zegt immers: “Er is geen Jood of heiden meer, er is geen slaaf of vrije, er is geen man en vrouw: allen tezamen zijt gij een persoon in Christus Jezus” (Gal. 3,28).
Moge Maria, hulp der christenen, altijd onze weg ondersteunen, ons sterk maken in het uur van verzoeking en beproeving, opdat wij ten volle de vrijheid en broederlijkheid beleven van de kinderen van God. (Vertaling: Susanne Kurstjens)
