Tijdens de algemene audiëntie van 17 juni blikte paus Leo XIV terug op zijn bezoek aan Spanje en de Canarische Eilanden. En hij riep op de blik omhoog te richten.
In Spanje heb ik met vreugde kunnen vaststellen hoe mensen van alle leeftijden en achtergronden uitkeken naar het bezoek van de paus: overal trof ik menigten aan die mij met grote hartelijkheid verwelkomden. Dit is niet vanzelfsprekend.
Natuurlijk drukt deze deelname in de eerste plaats het geloof van het Spaanse volk uit; tegelijkertijd denk ik dat het ook de wijdverbreide behoefte weerspiegelt om je opnieuw verenigd te voelen rond een ware en diepe grondslag, niet ideologisch en niet gebaseerd op eigen belangen. Die grondslag kan uiteindelijk alleen Christus bieden, omdat zijn boodschap volledig beantwoordt aan de zoektocht naar waarheid en het verlangen naar rechtvaardigheid.
Tijdens de verschillende ontmoetingen heb ik de behoefte waargenomen om in de stem van de paus het Evangelie van de hoop te horen voor de mensheid van vandaag, die zwaar wordt getroffen door de negatieve gevolgen van een misleidend ontwikkelingsmodel.
Deze behoefte, die tot uiting kwam in de vele getuigenissen die ik heb mogen beluisteren, heb ik vooral herkend in de gezichten van de kleinen en de armen die ik ontmoette: het kind dat mij in de parochie zijn brief voorlas; enkele slachtoffers van misbruik die vroegen om gehoord te worden; de gevangenen die op mij wachtten in de gevangenis; jongeren vol onrust maar ook vol plannen; en de migranten in de aankomstcentra op de Canarische Eilanden.
‘Ik heb de behoefte waargenomen om in de stem van de paus het Evangelie van de hoop te horen’
Juist daar, op de Canarische Eilanden, werd mij een sleutel aangereikt om de gehele reis te begrijpen. Die werd mij enerzijds aangereikt door de geografische ligging van deze eilandengroep en anderzijds door de realiteit van een plaatselijke Kerk die een groot aantal gedwongen migranten opvangt, voornamelijk afkomstig uit Afrika.
Wij weten dat het migratievraagstuk complex is en vraagt om goed doordachte en gecoördineerde actieplannen. Maar dit vraagstuk opent een ander en breder perspectief. Het helpt ons te begrijpen hoe wij geroepen zijn het Evangelie opnieuw te lezen in de wereld van vandaag, door de gaven van onze respectieve culturen met elkaar uit te wisselen, en in het bijzonder de vruchten die daarin zijn voortgebracht door de boodschap van Christus.
Een van die vruchten is juist de dialoog tussen mensen en tussen volkeren, de ontmoeting in een geest van broederschap, die het mogelijk maakt de waarden die de ander meebrengt wederzijds te ontdekken en te waarderen. Deze weg is niet gemakkelijk. Hij vereist goede wil en de hulp van God, maar het is de weg die leidt naar de beschaving van de liefde.
Vandaag wil ik deze uitnodiging met u delen: hef uw blik omhoog! Laten wij van Jezus leren onze naaste, de mensen en de wereld te bekijken “met de ogen van God”, dat wil zeggen met liefde, respect en mededogen. (Vertaling: Susanne Kurstjens)
