Tijdens de algemene audiëntie van 29 april blikte paus Leo XIV terug op zijn recente pausbezoek aan vier landen in Afrika.
Ik dank de Heer dat Hij mij heeft toegestaan deze reis te maken, als herder, om het volk van God te ontmoeten en te bemoedigen; en ook om deze reis te beleven als een boodschap van vrede in een historisch moment dat gekenmerkt wordt door oorlogen en ernstige en frequente schendingen van het internationaal recht.
In Algerije heb ik samen met de bevolking kunnen ervaren en aan de wereld kunnen tonen dat het mogelijk is om samen te leven als broeders en zusters, ook als leden van verschillende religies. In de drie volgende landen die ik heb bezocht, is de bevolking daarentegen grotendeels christelijk, en dus ben ik ondergedompeld in een sfeer van geloofsvreugde.
Het bezoek aan Kameroen heeft mij in staat gesteld de oproep te versterken om ons samen in te zetten voor verzoening en vrede, want ook dat land wordt helaas gekenmerkt door spanningen en geweld.
Kameroen wordt “Afrika in het klein” genoemd, vanwege de verscheidenheid en rijkdom van zijn natuur en hulpbronnen. Maar we kunnen deze uitdrukking ook begrijpen in de zin dat de grote behoeften van het hele continent in Kameroen terug te vinden zijn:
een eerlijke verdeling van rijkdom; ruimte geven aan jongeren door de endemische corruptie te overwinnen; het bevorderen van integrale en duurzame ontwikkeling, en het tegengaan van verschillende vormen van neokolonialisme.
De derde etappe van de reis was Angola, een land met een eeuwenoude christelijke traditie die verbonden is met de Portugese kolonisatie. Zoals veel Afrikaanse landen heeft Angola na het verkrijgen van de onafhankelijkheid een moeilijke periode doorgemaakt, die in dit geval werd gekenmerkt door een lange burgeroorlog.
In deze geschiedenis heeft God de Kerk geleid en gezuiverd, door haar steeds meer te richten op de dienst aan het Evangelie, menselijke ontwikkeling, verzoening en vrede. Een vrije Kerk voor een vrij volk!
Het bezoek van de paus was voor de Afrikaanse volkeren een gelegenheid om hun stem te laten horen
De Kerk heeft de verantwoordelijkheid, met haar getuigenis en met de moedige verkondiging van het Woord van God, om de rechten van allen te erkennen en hun daadwerkelijke naleving te bevorderen.
Met de Angolese burgerlijke autoriteiten, maar ook met die van de andere landen, heb ik de bereidheid van de Katholieke Kerk kunnen bevestigen om deze bijdrage te blijven leveren, met name op het gebied van gezondheidszorg en onderwijs.
Het laatste land dat ik heb bezocht is Equatoriaal-Guinea, 170 jaar nadat de eerste evangelisatie er plaatsvond. Met de wijsheid van de traditie en het licht van Christus heeft het Guinese volk de gebeurtenissen van zijn geschiedenis doorstaan en heeft het de afgelopen dagen, in aanwezigheid van de paus, met groot enthousiasme zijn wil vernieuwd om verenigd op weg te gaan naar een toekomst van hoop.
Dierbare broeders en zusters, het bezoek van de paus is voor de Afrikaanse volkeren een gelegenheid om hun stem te laten horen, om de vreugde uit te drukken dat zij het volk van God zijn en hun hoop op een betere toekomst, met waardigheid voor ieder en voor allen.
Ik ben blij dat ik hun deze mogelijkheid heb kunnen geven, en tegelijk dank ik de Heer voor wat zij mij hebben geschonken, een onmetelijke rijkdom voor mijn hart en mijn ambt. (Vertaling: Susanne Kurstjens)
