Tijdens de algemene audiëntie van 2 september legde paus Leo XIV uit waarom de Kerk zich actief bezig moet houden met alles wat in de hedendaagse wereld gebeurt.
Het Tweede Vaticaans Concilie wilde met het document Gaudium et spes een fundamenteel thema verder uitdiepen, namelijk de verhouding van de Kerk tot de hedendaagse wereld.
Dit delen in het leven van de mensheid is wat Christus van de Kerk vraagt. Daarom begint Gaudium et spes met de verklaring dat de Kerk zich verbonden weet met “de vreugde en de hoop, het leed en de angst van de hedendaagse mens, vooral van de armen en van alle lijdenden”.
Het is een vorm van verbondenheid die ons oproept om elke passiviteit en onverschilligheid tegenover de gebeurtenissen die plaatsvinden, tegenover de geschiedenis en tegenover het leven van mensen achter ons te laten, vooral tegenover de snelle en diepgaande veranderingen die wij vandaag ervaren.
Het is niet mogelijk onverschillige toeschouwers te blijven; we moeten daarentegen met het hart luisteren, ons laten aanspreken en ons laten betrekken.
'Dat vreugde en hoop de kenmerkende eigenschappen mogen zijn van een Kerk die het Evangelie verkondigt en ervan getuigt’
Met Christus en gesteund door de kracht van zijn Geest worden de gelovigen geroepen om de moeilijkheden van hun broeders en zusters op zich te nemen, vooral van hen die worden verpletterd door onrecht, discriminatie en geweld.
Alleen door verbondenheid en inzet kunnen we immers tot passende antwoorden komen, steeds gedragen door de zekerheid dat “het lijden van deze tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid waarvan ons de openbaring te wachten staat” (Rom. 8,18).
De christelijke verbondenheid verplicht ons de werkelijkheid onder ogen te zien en ook de tegenstrijdigheden bloot te leggen die het persoonlijke en maatschappelijke leven van de hedendaagse wereld kenmerken.
Bijvoorbeeld: een wetenschappelijke en technologische vooruitgang die steeds nieuwe mogelijkheden biedt, maar slechts aan sommigen, en die de mens niet altijd dient. Of ook: een gedeeld bewustzijn dat de toekomst van de planeet op het spel staat, terwijl we tegelijkertijd niet in staat blijken het egoïstische consumptiegedrag op te geven en de illusie los te laten dat oorlog een doeltreffende weg is om vrede op te bouwen.
In een tijd die wordt gekenmerkt door diepgaande veranderingen, waaruit zorgwekkende onevenwichtigheden voortkomen, is de Kerk geroepen de mens te dienen door te luisteren naar en tegemoet te komen aan de diepste vragen van zijn hart en aan de verlangens die daarin leven.
Dierbare broeders en zusters, dat vreugde en hoop – gaudium et spes – de kenmerkende eigenschappen mogen zijn van een Kerk die het Evangelie verkondigt en ervan getuigt, door dicht bij de vrouwen en mannen van onze tijd te staan. (Vertaling: Susanne Kurstjens)
