Vooral reclame maakt gretig gebruik van de slagzin uit de titel bij voedsel en kleding; maar het is ook van belang bij muziek en literatuur.
Iedere herfst hoor ik nog de resonantie van mijn middelbareschooldocent die het gedicht Zwerversliefde van Adriaan Roland Holst voordroeg: “We zijn maar als de blaren in de wind; wij weten wat alleen de wind weet, kind” (1913). Automatisch ging je op zoek naar andere poëzie van die auteur; één klasgenoot reisde zelfs naar Bergen aan Zee – woonplaats van de dichter – om iets van de sfeer te ervaren.
“God heeft het verlangen naar geluk in het hart van de mens gelegd om het mensenhart naar Zich te trekken, want Hij is de enige, die in staat is om het te vervullen” (Catechismus, nr. 1718).
Sommige mensen ervaren dit in stilte rond de kerststal, anderen worden erdoor geraakt wanneer zij luisteren naar gregoriaanse zang die iets oproept van het hogere, diepere, eeuwige; een soort van hunkering naar God. Het roept een besef op van ‘Goddank!’ of ook: te mooi om waar te zijn!
Gelovig verlangen raakt je ziel en die innerlijke beweging is sterker dan louter mensenwerk
In Jezus krijgt dit besef een naam en een gezicht; daarom spreken we van menswording, incarnatie: God is immers onder ons komen wonen en ik weet mij verzoend met mijzelf. Ik kan het leed in de wereld en het lijden in mijn eigen bestaan een plekje geven omdat ik het probeer te beleven in relatie met de gestorven en verrezen Heer, iets waarin de heilige Titus Brandsma ons de weg wijst in zijn bekende tekst vanuit de gevangenis in Scheveningen.
Er wordt – met recht – veel gesproken over de wens om onze Kerk missionair te laten zijn, ook hier en heden. Daarbij gaat het niet om verkoopstunts voor Jezus of het Evangelie. Het gaat erom andere mensen te laten ervaren of voelen dat christelijk geloof je de diepte in trekt, je ziel raakt en dat die innerlijke beweging sterker is dan louter mensenwerk. Dat heet: genade, geschenk van God. Volgens de Franse jezuïet en psychoanalyticus Denis Vasse (1933-2018) is innerlijk gebed “een tijd van verlangen”.
Zijn Vlaamse ordegenoot Herwig Arts noemde zijn uitstekende boek over spiritualiteit Een kwestie van Verlangen (Davidsfonds, Leuven 2000). Studies illustreren dat de interesse voor een heilige jonge vrouw als Theresia van Lisieux (1873-1897) vooral komt omdat ze sterk inspeelt op een fundamenteel menselijk verlangen.
