Haar ouders hadden haar op de huishoudschool gedaan van de Zusters van de Heilige Elisabeth – ook wel de Grijze Zusters – in het Duitse Neisse. Of die ouders daar wel zo blij mee waren, dat vertelt het verhaal niet, maar in 1928 bekeerde de protestantse Elfrieda Schilling zich tot de katholieke Kerk.
En dat niet alleen: als twintigjarige trad ze ook nog eens bij dezelfde zusters in, waarna ze de naam Maria Rosaria ontving. Jarenlang was zij actief in de ziekenhuizen van de zusters.
Half januari 1945 wordt ze echter naar Naumburg am Queis, nu Nowogrodziec in Neder-Silezië (Polen), gestuurd om daar op de kleuterschool in te vallen. De kinderen zijn gek op haar en zij is gek op hen.
Wanneer een maand later Russische soldaten de Duitse stad bedreigen, vertrekken acht religieuzen met een stel vluchtelingen naar veiliger oorden. Zes van hen blijven achter, onder wie zuster Maria Rosaria.
Op 18 februari, de eerste zondag van de vastentijd, trekken soldaten van het Rode Leger Naumburg binnen. Het klooster van de zusters wordt geconfisqueerd, waarop zij met het Allerheiligst Sacrament vluchten naar de pastorie.
In de nacht van 21 op 22 februari dringen de soldaten de woning van de pastoor binnen. In eerste instantie willen ze de vrouwen in hun kloosterkleed nog met rust laten, maar de commandant heeft zijn oog op de 36-jarige zuster Maria Rosaria laten vallen. Op zijn bevel grijpen drie mannen haar vast en sleuren ze haar naar buiten.
Ik sta zo weer op; Onze-Lieve-Heer is goed en zal mij weer kracht geven
Die avond zal zij onder het bloed terugkeren. Bang dat zij de nacht niet zal overleven, dient pastoor Otto Rust haar de laatste sacramenten toe. Die middag hadden, na de commandant, zo’n dertig Russische soldaten hun lusten op haar botgevierd.
De volgende dag keren de soldaten terug om pastoor Rust en de zusters naar het station te begeleiden. “Maar jij blijft hier”, roept de commandant. Zuster Maria Rosaria zegt echter resoluut: “Mijn plaats is bij de zusters”, staat op en loopt zwaar leunend op zuster Maria Caritosa de deur uit. Onderweg bidt ze onophoudelijk. Ze wordt echter tot zwijgen gedwongen, waarop alleen nog haar lippen fluisteren.
Dan begint een soldaat pastoor Rust te schoppen. In de ontstane verwarring weet een aantal zusters te ontsnappen. Niet zuster Maria Rosaria; zij kan niet meer, zakt neer op de grond en zegt: “Ik sta zo weer op. Onze-Lieve-Heer is goed en zal mij weer kracht geven.”
De commandant trekt echter zijn pistool en vuurt twee keer. Zuster Maria Rosaria sterft al door de eerste kogel, met op haar lippen de namen van Jezus en Maria.
Zij werd in 2022 zaligverklaard.
